بمب مالی تهران–پکن؛ سوآپ ریال و یوان در راه است؟

به گزارش پایگاه خبری آوای محمودآباد، به نقل از گروه اقتصادی خبرگزاری فارس؛ در حالی که بسیاری از مبادلات مالی ایران در سال‌های اخیر از مسیرهای غیررسمی، واسطه‌ای و پرهزینه عبور کرده، تجربه برخی کشورها نشان می‌دهد که می‌توان مسیر دیگری را نیز طراحی کرد؛ مسیری که مبتنی بر توافقات رسمی پولی، کاهش وابستگی به دلار و ایجاد سازوکارهای نهادی برای تسویه مستقیم تجارت طراحی شده است.تمدید توافق سوآپ ارزی میان اندونزی و کره‌جنوبی نمونه‌ای از همین رویکرد است؛ توافقی که به دو کشور اجازه می‌دهد تجارت خود را با ارزهای ملی تسویه کنند و در مواقع فشار ارزی، به منابع نقدینگی متقابل دسترسی داشته باشند. اگرچه شرایط ایران متفاوت است اما پرسش اصلی این است، آیا تهران و پکن می‌توانند مدلی مشابه اما متناسب با واقعیت‌های تحریمی ایران طراحی کنند؟

چرا مدل فعلی پرهزینه است؟

بخش مهمی از تجارت ایران با چین، که بزرگ‌ترین شریک تجاری تهران محسوب می‌شود، از مسیرهای غیرمستقیم انجام می‌شود. استفاده از شرکت‌های واسطه، حساب‌های واسط در کشورهای ثالث و شبکه‌های تراستی، هزینه نقل‌وانتقال را افزایش داده و ریسک مسدود شدن منابع را بالا برده است.در چنین شرایطی، نبود یک کانال رسمی بانکی میان دو کشور نه‌تنها شفافیت را کاهش می‌دهد، بلکه قدرت چانه‌زنی ایران را نیز تضعیف می‌کند. کارشناسان مالی معتقدند تا زمانی که مسیر تسویه رسمی و نهادی ایجاد نشود، تجارت حتی در صورت افزایش حجم، همچنان شکننده باقی خواهد ماند.

گام اول: سوآپ ارزی عملیاتی

یکی از ابزارهای کلیدی می‌تواند امضای یک پیمان سوآپ ارزی فعال میان بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و بانک خلق چین باشد.